تبليغاتX
از خاموشی تا فریاد

از خاموشی تا فریاد

ساحل دلتو بسپار دست خدا; خدا خودش بهترین قایقشو واست میفرسته

شنیدم در زمان خسرو پرویز-

گرفتند آدمی را توی تبریز-

به جرم نقض قانون اساسی-

و بعض گفتمان های سیاسی-

ولی آن مرد دور اندیش، از پیش-

قراری را نهاده با زن خویش-

که از زندان اگر آمد زمانی-

به نام من پیامی یا نشانی-

اگر خودکار آبی بود متنش-

بدان باشد درست و بی غل و غش-

اگر با رنگ قرمز بود خودکار-

بدان باشد تمام از روی اجبار-

تمامش از فشار بازجویی ست-

سراپایش دروغ و یاوه گویی ست-

گذشت و روزی آمد نامه از مرد-

گرفت آن نامه را بانوی پر درد-

گشود و دید با هالو مآبی-

نوشته شوهرش با خط آبی:

عزیزم، عشق من ، حالت چطور است؟

بگو بی بنده احوالت چطور است؟

اگر از ما بپرسی، خوب بشنو-

ملالی نیست غیر از دوری تو-

من این جا راحتم، کیفور کیفور-

بساط عیش و عشرت جور وا جور-

در این جا سینما و باشگاه است-

غذا، آجیل، میوه رو به راه است-

کتک با چوب یا شلاق و باطوم-

تماما شایعاتی هست موهوم-

هر آن کس گوید این جا چوب دار است-

بدان این هم دروغی شاخدار است-

در این جا استرس جایی ندارد-

درفش و داغ معنایی ندارد-

کجا تفتیش های اعتقادی ست؟

کجا سلول های انفرادی ست؟

همه این جا رفیق و دوست هستیم-

چو گردو داخل یک پوست هستیم-

در این جا بازجو اصلن نداریم-

شکنجه ، اعتراف، عمرن نداریم-

به جای آن اتاق فکر داریم-

روش های بدیع و بکر داریم-

عزیزم، حال من خوب است این جا-

گذشت عمر، مطلوب است این جا-

کسی را هیچ کاری با کسی نیست-

نشانی از غم و دلواپسی نیست-

همه چیزش تمامن بیست این جا-

فقط خود کار قرمز نیست این جا

+نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم آذر 1388ساعت14:45توسط فریــــــــاد | |



 

پسران لات

پــســران لــات عــقــل نــدارنـــد در ســرشـــان



يــکــبــار بگوئيد I Love Youتــاکــنــيــد خــرشــان



پــســران لــات پــول نــدارنــد در جــيــبــشان



افــه مــي گــيــرنــد و پُـــز مــي دهـــنــد بــه شــلــوار لـيِ شــان



پــســران لــات هــزاران شــغــل دارنــد بــه گــفــتــه ي خــودِشــان



کــه خــيــابــان گــردي اســت شــغــل اولــِشــان



پــســران لــات ژلِ کــتــيــرا نــدارنــد هــمــراهــشــان



روغــن غــنــچــه مــي گــيــرنــدو مــي مــالــنــد بــه ســرشــان



پــســران لــات زيــبــايــي نــدارنــد در چــهــره شــان



بــاآن عــيــنــک دودي و کــلــاه مــســخــره شــان



پــســران لــات هــمــيــشــه دســت مــي کــشــنــد بــه مــوهــايــشــان



بــه خــيــالِــشــان بــالــا مــي رود بــا ايــن کــار کــلــاســشــان





پــســران لــات خــواب نــدارنــد در روز و شــبــِشــان





حــيــرانــنــد در خــيــابــان بــا مــوتــورهــاي قــراضــه شــان





پــســران لــات مــي رونــد پــِيِ دخــتــرِ دلــخــواهــِشــان





بــه هــمــراه ســه،چــهــار تــا دوســتــانِ خِــرِفــت و کــودَنــشــان





پــســران لــات هــمــيــشــه آزادنــد خــوش بــه حــالــشــان





دائــِماً در حــال رقــصــنــد در پــرايــدو پــژوهــايــشــان





پــســران لــات بــر مــي دارنــد مــاشــيــن را بــي اجــازه ي پــدرشــان





ژِســت مــي گــيــرنــد انــگــار اســت مــاشــيــن خــودِشــان





پــســران لــات فــکــر مــي کــنــنــد تــوپ اســت تــيــپــشــان





خــبــر نــدارنــد دخــتــرهــا بــيــزارنــد از ريــخــتــشــان





پــســران لــات روز شــمــاري مــي کــنــنــد تــا روز عــروســيــشان





بــيــچــاره دخــتــرهــايــي کــه در آيــنــده مــي شــونــد هــمــســرانــشــان.
 

 

اميدوارم که خوشتون اومده باشه

*** حتما نظر بديد***

 

 

+نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم اسفند 1385ساعت21:3توسط فریــــــــاد | |